نقدکتاب/ آسیب شناسی دینی بر اساس عقل معاصر

آسیب شناسی دینی، محمد اسفندیاری، نشرکویر، 1395

موضوع کتاب آسیب شناسی دینی نقد اندیشه و کنش دینداران است (ص11) و می توان گفت «آسیب شناسی دینداران» عنوان دقیق تر این کتاب است. در این مصادیق متعددی از مکتوبات قدیم و جدید برای مباحث آورده می شود که جدا از خود آسیب شناسی ها، کتاب را به مجموعه ای پرنکته از اطلاعات دینی و تاریخی تبدیل کرده است. خمود، جمود، تعصب، غلوّ، عوام زدگی، دنیای مدرن، سوء تبلیغ و تبلیغ سوء، قدرت محوری، تفسیر ارتجاعی از دین، سرسپردگی به عقیده حاکمان ومشهورات زدگی از جمله آسیب هایی هستند که در کتاب مورد بررسی قرار می گیرند. انتخاب این کلمات همگی از آسیب های دینداری حکایت می کنند و نمی توان انکار کرد که همه این موارد به نوعی در دینداری آسیب ایجاد می کنند.

نکته اولیه در مورد کلیت این کتاب این است که در گذشته برای اصلاح وضعیت دینداری، بیشتر از «احیاء دین» سخن گفته می شد و اصطلاح آسیب شناسی دینی بیشتر متأخر است و در صراحت عبارت این اصطلاح نوعی نگاه انتقادی به دین وجود دارد که متأثر از دنیای مدرن است. معیار آسیب شناسی در نظر نویسنده «عقل» است